تبليغاتX
A thing called...LIFE
 
A thing called...LIFE

خواستم زندگی کنم رامو بستن،ستایش کردم گفتن خرافه است،عاشق شدم گفتن دروغه،خندیدم گفتن دیوونه
صفحه نخست   ::   آرشیو  ::   تماس با من   
 
گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من ....................آنچه البته به جایی نرسد فریاد است

 مامان میگه :پیش ما نشین ، برو اونجا روی اون صندلی بشین!

(با وجود چند تا صندلی) بچه میگه: اونجا جا نیست میخوام پیش تو بشینم؟

 

خیلی دلم براش سوخت ، تو چشماش که نگاه میکردی میتونستی به عمق غمی که تو وجودش رخنه کرده بود پی ببری . حس کردم به عنوان یه بچه نه ساله اونقدر که بقیه شاد هستن اون نیست ، هیچ وقت از ته دل نمی خندید حتی شیطنت های پسرونه هم نداشت . پدر و مادرش با اون مثل یه عضو اضافه رفتار میکردن؟!  خیلی دوست داشتم بدونم چرا ؟رفتارهای پدر و مادرش باعث این سر خوردگی شده بود  یا از تنهایی ناراحت بود؟ یا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آخه مگه بچه ها از پدر و مادرشون جز محبت  که معنیش همون دوست داشتنه چیز دیگه ای میخوان .

وقتی یه مادر ، شوهرش رو از دست میده یا از شوهرش جدا میشه و مسئولیت یه بچه رو به عهده میگیره باید پای لرز این خربزه خوردن هم بشینه نمیخوام بگم کارش اشتباهه اگه بخواد دوباره ازدواج کنه ولی کاش تو ازدواج مجدد موقعیتی  که قراره بچه  در حضور پدر جدید داشته باشه تثبیت بشه .

وقتی کار مادرش شروع شد باهاش حرف زدم خیلی سرد جوابم رو میداد حتی به لبخند هام هم اعتنایی نمیکرد انگار یاد گرفته بود که از هیچ بزرگتری  نباید انتظار محبت داشته باشه . هیچ وقت ندیدم پدرش باهاش حرف بزنه یا به اسم صداش کنه یا هر وقت با هم تنها  بودن کنار هم بشینن ،همیشه با یه فاصله تعیین شده  دور از اون می نشست  ، مادرش هم دست کمی نداشت .

یه شکلات بهش دادم انگار بهترین چیزی که تو  دنیا وجود داشته بهش دادم یه تشکر جانانه ای ازم کرد .ناراحت شدم !؟  کاش میتونستم یه کاری بکنم؟



شنبه سی و یکم فروردین 1387-12:39 PM |   | مشنگ | گروه  |لینک به نوشته
خدا همیشه بین ماست

Precious Lord

                                     I am tired , I am tired                                                                                                          

                                   Thrugh the storm , through the night                                                                                                                                                                                                                                         

Lead me on to the light                            

Take my hand precious Lord                                                   

                                  Lead me home                                                                                                                                                                                                          

When my way grows              

Dear precious Lord linger near                                              

When my light is almost gone                                                           

Hear my cry , hera my call                                                                     

                                        Hold my hand lest I fall

                       Take my hand precious Lord                                                              

                         Lead me home                                                                                    

When the darkness appears

And the night draws near                                     

And the day is past and gone                                                    

At the river I stand

Guide my feet , hold my hand                                        

Take my hand precious Lord                                                      

lead me home..........my Lord



پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387-5:31 PM |   | مشنگ | گروه  |لینک به نوشته
جایی هست که جز تو کسی نمی تواند آنرا پر کند

در یکی از روزها مردی به یکی از دوستان خود رسید و از روزگار خود گله و شکایت کرد که روزگار برمدار میل من نمی چرخد. دوست صاحب دلش گفت:"هر روز به کلیسا برو و آنچه میخواهی از خدا بخواه و چندین بار تکرار کن،خدا آنرا به تو خواهد داد."آن مرد به کلیسا رفت و در مقابل محراب کلیسا زانو زد و فکر کردو با خود گفت: من چه میخواهم ؟....آیا پول میخواهم؟....نه.آیا زن میخواهم؟....نه.آیا چیزی کسر دارم؟....آری عقل و فکر....آنگاه دست ها را به سینه برد و گفت:خدایا مغز مرا بکار انداز نیرویی به من بده که بتوانم خدمتی به بشریت بکنم. هر روز این کار را تکرار کرد، خدا آنچه خواسته بود به او داد یعنی انرژی اضافه ای در وجود او پیدا شد. این مرد گالیله دانشمند ایتالیایی بود که تلسکوپ را اختراع کرد.

این رو که خوندم یاد چیزایی افتادم که به دست آوردنشون برام غیر ممکن بود اما از بس تو ذهنم داشتن اون چیز خاص رو تکرار کردم و از بس از خدا خواستم  بالا خره به دستشون آوردم.یکیشون رشته مورد علاقه ام بود که اون روزا تنها چیزی بود که از خدا میخواستم واینقدر تکرارش کردم که حتی وقتی به دستش هم آوردم بازم بی اختیار همون رو میخواستم و بعدش هم به کارم خنده ام میگرفت.خبر قبول شدنم رو هم بهترین دوستم گیج منگولی بهم داد. هنوز حرفاش یادم میاد که با خوشحالی اومد و گفت:قبول شدی همون چیزی که میخواستی، بهتر میای تو دانشگاهی که منم.

ولی حالا یه چیزی از خدا میخوام که نمیدونم از چه راهی و چه جوری میتونم بهش دست پیدا کنم.این دفعه یه جوریه . شاید مثل دفعه پیش بشه و همه فرصت ها رو از دست بدم و یه جورایی همه پل های پشت سرم رو خراب کنم .شایدم بدون هیچ تلاشی بتونم به اون چیزی که میخوام برسم  ولی همیشه یه نیرویی منو ترغیب میکنه که برم دنبالش ولی چه جوریش رو نمی دونم.میترسم مثل اون دفعه تازه تلاشام همه چیز رو خراب کنه .آخه چیکار کنم از کی بپرسم ؟



پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387-4:55 PM |   | مشنگ | گروه  |لینک به نوشته