تبليغاتX
A thing called...LIFE
 
A thing called...LIFE

خواستم زندگی کنم رامو بستن،ستایش کردم گفتن خرافه است،عاشق شدم گفتن دروغه،خندیدم گفتن دیوونه
صفحه نخست   ::   آرشیو  ::   تماس با من   
 
حقیقت را همان طور که هست بپذیر

                                        

   Into my cold glance ,the two black eyes of yours 

                                        keep gazing,warmly as the sun   

                                                                                                                                       O beautiful rose ! the price for my life would be 

                                      If from your alley, a withered rose I plucked                

                                           In my lone solitude I shed manifold tears

                   And to my bosom I pressed that withered rose                         

No longer am I myself! do not call me to myself             

                      A withered rose am I ! No purpose do I serve           

                             Love deludes me to love

                                Yet, death warns me not to love

                                      As long as I breathe from my painful bosom

                  My God-seeing eye is open to you



چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387-10:1 PM |   | مشنگ | گروه  |لینک به نوشته
انسان های بزرگ در سختی ها بیشتر رشد میکنند

دوباره باید برم پیش دکتر از بس دکتر رو دیدم خسته شدم بازم همون حرفای تکراری تا وارد مطب شدم خیلی گرم ازم استقبال کرد منو یا د دکتر خودم انداخت چقدر ازش متنفر بودم و هستم اصلا"از این جور آدم ها به کل متنفر م ولی با عرض شرمندگی این روزا فقط با همین جور آدم ها سر و کار دارم . بعد از کلی احوال پرسی تازه یادش اومد که بره سر اصل مطلب خوب دخترم تا حالا که مشکلی نداشتی، همون چیزایی که دکتر میگفت.ولی نمیدونم چرا این دفعه خیلی لحن حرف زدنش جدی و مهربون شده بودیهو فکر کردم چقدر مهربونه اما دوباره یاد دکتر افتادم و حباب فکر های خوب از اطراف سرم از بین رفت انگار آخرین باری بود که باید میرفتم پیشش یه دستی به سبیلش کشید و برای چندمین بار به برگه ای که دستش بود و حاوی اطلاعات تلخی بود نگاه کرد وبا اخم بهم گفت :دیگه بسه داری با سر نوشت خودت بازی میکنی الان خود تویی که باید تصمیم بگیری ........

چشمام رو که باز کردم ساعت۶بودبا صدای ٬پاشو دیگه چقدر میخوابی! مگه تو امروز کلاس  نداری؟یه خمیازه کشیدم و گفتم باشه ده دقیقه دیگه پا میشم اما کاش میشد بازم بخوابم  چقدر تو رویا بودن خوبه. قبلا"فکر میکردم هر چی بیشتر  درباره همه چیز بدونم بهتره ولی کاشکی لااقل این یکی رو هیچوقت نمی فهمیدم چون دونستنش عذابم میده کاش میتونستم که بهش فکر نکنم ........



چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387-10:6 AM |   | مشنگ | گروه  |لینک به نوشته